Op vrijdag 24 april bij elf uur werden we hartelijk ontvangen door de reeds aanwezige neven en nichten met partners en de koffie met oranjekoek smaakte voortreffelijk op het zonnige terrasje van Paviljoen De Leyen. Evenals tijdens de reunie van 2007 was het nu ook prachtig warm weer en we genoten van het uitzicht over het water.
Na de koffie met gebak werd er druk gesproken want natuurlijk waren we blij elkaar weer te zien.
Freerkje, die conferencier met groot succes was, had een mooi verhaal over ouder worden en dat was als volgt:
Ouderen zijn niets meer waard!!!
Hoezo??? Wij zijn een fortuin waard!!!
We hebben zilver in onze haren
Goud in onze tanden
En gas in onze darmen
Stenen in onze nieren
Lood in onze schoenen
En kalk aan onze nagels.
Staal in onze heupen
En plastic in onze knieën
Vol met dure medicijnen
Lijken wij wel goudmijnen!
Een mens met zoveel mineralen
Zal het jaar 3000 halen.
Daarom gaan wij fier door het leven
Nemen kritiek op als een spons
Want door boven genoemde rijkdom
Drijft de economie op ons!
(Anneke v. Hoff-Koops, vrijwiller)
We waren het natuurlijk roerend met haar eens.
Tijdens de vorige réunie zou ik, Pieter van den Berg, wat vertellen over onze voorouders, maar kon helaas, door ziekte, niet aanwezig zijn. Wat ik zou vertellen is nu te lezen in deze homepage. Ga hiervoor naar verdere informaties over de Dalstra's.
Deze keer vertelde ik wat meer over de voorouders van onze Beppe, Neeltje van der Heide.
Hoe zij haar naam van der Heide kreeg is al beschreven bij de "verdere informaties over de Dalstra's".
De Pake van onze Beppe, Geert Johannes van der Heide, was getrouwd met Jakobje Jakobs van der Sluis. Haar
vader, Jakob van der Sluis, was brandersknecht. Hij werkte in de jeneverstokerij 19 uur per dag! Alle dagen behalve de zondagen,
want dan werkte hij maar 6 uur. Een brandersknecht giet telkens heet water over het
kiemend graan met behulp van een koperbeslagen eikenhouten "kit".
De vrouw van deze Jakob van der Sluis heette Antje Pieters Bekkema, de dochter van de
paardendokter Pieter Jakobs Bekkema uit Surhuisterveen. Deze Pieter Bekkema was niet alleen
paardendokter, maar ook messentrekker en werd daardoor 2 maal veroordeeld tot 14 dagen op
water en brood in het Blokhuis te Leeuwarden. De tweede keer werd hij ook drie jaar verbannen uit Friesland.
Waarom messentrekker wanneer je paardendokter bent? We komen het waarschijnlijk nooit te weten, maar het zat misschien in het bloed?
Zijn vader, Jacob Peters Bekker, die 1811 de naam Bekkema aannam, was rondreizend scharenslijper en ketellapper en zijn moeder,
Geertje Arends was zogenaamd wonderdokteres. Beide ouders waren in Norden, Oost-Friesland in Duitsland geboren
en toen hun eerste kind het jaar 1756 in Norden was geboren, gingen zij op stap. Het tweede kind werd in Leer geboren, het derde in Groningen en de daarop
volgende kinderen in Surhuisterveen. Toendertijd (1750 - 1800) was er hongersnood in Duitsland en
vele arbeiders trokken tijdens de zomer naar Nederland om bij de oogst te helpen (Hannekemaaiers)
.
Maar een heel gezin die langs de wegen trok, waren bijna uitsluitend zigeuners.
Volgens de geschiedenis van Oost-Friesland kwamen al omstreeks het jaar 1470 een aantal zigeunerfamilies
vanuit Hongarije en vestigden zich in Oost-Friesland. De voorouders van Jacob Peters Bekker,
woonden alllen in Norden, 7 generaties en allen waren kooplieden.
Het is dus goed mogelijk dat deze Bekker/Bekkema zigeuners waren. Ook het feit
dat Geertje Arends wonderdokteres was spreekt hier voor. Zij werd 1767 in Ureterp
veroordeeld tot een jaar verbanning uit Friesland wegens kwakzalverij.
Dus beste neven en nichten, we zijn geen rasechte Friesen, van onze Pake is er Pools bloed en van onze Beppe is er Duits- en misschien zigeunerbloed in onze aderen.
We kunnen er doch zeker van zijn, dat als we de kwartierstaten van onze partners zouden bekijken, dat die zeker ook gedeeltelijk afkomstig zijn van andere landen.
Na deze "diepduiking in ons verleden", was het tijd voor een gezellige lunch waarbij Freerkje eerst de soep uitdeelde en daarna genoten we van een koud/warm buffet.
Na de maaltijd, nam Henk zijn Vikingspel te voorschijn die hij meegenomen had.
Het Vikingspel heet Kubb en kan met 2 ploegen van ieder maximaal 6 man gespeeld worden. Henk en Pieter
waren de scheidsrechters en na een spannende
wedstrijd werd het gelijkspel, waarmee allen best tevreden waren.
Freerkje haar ploeg in de aanval... en Henk geeft hun goede raad.
Lubbert maakt korte metten met de tegenstanders.. ..en ook Georg!
De toeschouwers genoten van het spel.
Aan het eind van de samenkomst moest er natuurlijk een groepsfoto gemaakt worden om deze dag te vereeuwigen.
De deelnemers aan de réunie van 2009.
Hierbij willen wij graag de gelegenheid nemen de initiatiefnemers van deze geslaagde neven- en nichtenréunie hartelijk te danken voor een prachtige dag en ook dat wij de mogelijkheid kregen om nog eens gezellig met elkaar te kunnen omgaan. Ook Ritva, onze Zweedse vriendin, die met ons op reis was, vond het heel gezellig.
Bedankt Els, Lubbert, Freerkje en Siebe, Nel Hoekstra-Dalstra en Nel en Henk.
Met korte levensbeschrijvingen over onze ouders willen we iets vertellen over het leven van de kinderen van Neeltje en Jacobus Dalstra. De levensbeschrijvingen zijn gemaakt met zowel tekst als foto's en er zijn ook foto's in de bijhorende fotoalbums.
Voor de geintresseerde, ga naar verhalen
Terug naar de hoofpagina van de familie Dalstra.
